تبليغاتX
غم نامه
کسی چرا مرا صدا نکرد

 

وبلاگ کارت پستال وحید عسکری

               کارت پستال-vv44


غم نامه های وحید

 

 

 جدید۱

 

      قاصدک

            صدای غصه های تو

      قاصدک

            صدای قصه های من

      قاصدک که می آید

      همیشه برای من تعریف می شود

      که تو هنوز هم  پنجره ها را دوست داری

      نمی دانم هنوز مرا

      به دیوانه ی کتاب هایت می فروشی

      هنوز مرا به سرخی یک سوال

       در سطر اول هر باطله ای

       پابرهنه رها می کنی

       نقشه ی چشمانت یک ساعت و اندی

       در پوشیدن کفشهایم مرا مبحوث کرد

       آسفالت

       حاشیه

       قشنگ

        تو

       دیوانه

       من یعنی باران

 

 

 

 


جدید۲

 

        میان دو دیوار

        که به نرخ شما چند قدم فاصله است

       شش چشم گرفتار

       دیوار کوتاهتر که من باشم

       همیشه خراب می شوم

        باز هم گربه به دنبال خود از من بالا  می رود

        سنگ آشنای میان جاده هم

        نان خودش را می خواهد

        کمی متفاوت تر باید شد

         او از موش های دیوار می خورد

         من از کلاغ های خیال

          هر دو برابر و گربه ها هنوز از من سر ترند

          وقتی خدا با من است

         دیگر اجنبی های دور و ورم

         به فکر کمین سایه ی من و حمله به من نمی مانند

         تبریک به خود م

          تازه فهمیدم خدا را دوست دارم

 

 

غم نامه های وحید

 


غم نامه های وحید

        خوش  بحال تو

      بعد مدتها سرم درد گرفت

      کمی متفاوت  تر

 

      باران

      کبوتر ها

      نشستم در جای همیشگیمان

      از جوراب مشکی

      تا شال قرمز

      برای همه تعریف کردم

      نمی دانم

      ماجرا چه بود

      بیدار که شد م

      همه مرا با دست نشان می دادند

     طبق معمول

      کنار عکست

      باهمان شال مشکی و جوراب قرمز

      شاخ هایم را جا می دهم

      که کسی نفهمد

      به یاد تو بودم

  


 

    این روزها

    کاشیها

    کف پایم را

    رها نمی کنند

    امروز بعد از ۴۴ قدم  فهمیدم   که شبیه هم اند

   امروز رفتگرجغ جغوی سر کوچه هم خوشحال بود

    که شهردار 

    کاشی ها را خودش می سازد.

  و فهمیدم برای مرد سیاست شدن    

    نیازی به کلاه و ریش نیست

    گاهی

    کف خیابان

    با یک جارو

    چه هاله دیده باشی و یا نه

           برای همه تعریف می کند

     خوردن یا نخوردن ها را

 

غم نامه های وحید

 

موضوع:اتفاق| |
. طراح ونویسندهوحید عسکری
فریاد

 

غم نامه های وحید

 

فریاد می زند

باد می زند

من می زنم

 قاتل

 از کنار فانوس دور شوید

من نمی خواهم بخوابم

وقتی می بینم تو

همه را از یاد برده ای

آنکه بالا بود

آنکه دیوار بود

حالا که بزرگ شده ای

ریسمان پاره می کنی  که کجا را فتح کنی  

حرف از خورشید می زدی

اینجا بود

من مسئولم

خنده های تلخ من در را باز کرد

اجنبی دور شوید

فریاد بزنید

من بزنم

که شاید  بشوید

من خاکش کنم


   

  تو که می خوابی

  دلم را

  کنار تاقچه تنها می گذارم

  که گریه کند

  بشمارد ثانیه ها را

  که نوروز شود

  که خوشحال شوم

  که چشمانت را دوباره ببینم

  ...

  کاش می شد کنار همان پنجره

  خدا شوم

  پاک کنم

  خواب را

  تاقچه را

  که تو باشی

  من باشم  و ...

  اما چه فایده

   اینها که تو را بر نمی گردانند.

.

.

.

  به دنیایم

 

  روزهاست

  نامه ها را پاک می کنم


  ۲

  دلم گرفته

  گاهی

  می روم کنار پنجره

  سرم را بسوی خدا

  آنوقت می نشینم که

  آسمان چه می گوید

  من دیوانه نیستم داد می زنم 

  میروم بسوی که هنوز

  نمی دانم  کجاست

  ثانیه ای می شود

  که خورشید را دیدم 

  می نگرم از این به بعد

  چراغم باشد

  او دلش پاک است

  خدا را می فهمد

  و حالا که او نیست

  صدایش  برایم می ماند

  می خوانم

  که شاید او ...

 

  نکند لج کند

  تارهایم را  بدرد

  نکند بادبادک احساسم را

  بی نخ  رها بگذارد

  نکند....

  

 


 ۳

  این روز ها که تو هستی

   حساب هایم دقیق ترند

   به مسیری ختم می شود چشمانم

   که اگر با چرتکه هم حساب کنی

   بیشتر از این نقطه می گذرد  دیدگانت

   اما نمی خواهد بفهمد کسی چرا  

   تلخی صدایت من را نمی راند

  من فالگیر نیستم  که تو را می فهمم

 

 *****

 

     تو که می روی

    من می مانم و یک برگ کاغذ

    تا رسم کنم بر چهره ی این نوعروس

    تا شوم آبی

    تا رسم به دریایی

    که نباشد

              فاصله ای تا آزادی

 

 

غم نامه های وحید

موضوع:این روزها که تو هستی| |
. طراح ونویسندهوحید عسکری
هجوم خاطرات تلخ
  •    

 غم نامه های وحید

هجوم خاطرات تلخ

 

روزی نگاهش کردم   با نگاه جواب داد

 روزی بر روی درختی نوشتم دوستت دارم  

 باز هم با نگاهش جواب داد

روزی با شاخه ای از گل آمدم  

با نگاهی  ، آغشته از  لبخند پاسخ داد

روزی دهان به سخن باز کردم

گفتم دوستت دارم  عاشقت هستم

باز نگاه کرد با خنده ای از دل راه خودت را پیش گرفت

می دانم که  دوستم   اما چرا سخن نمی گوید

روزی در خلقت بی اندازه اش فرو رفتم خیره به دریایش

دیدم در بحر وجودم به سر می برد

دید که دیدم  برخواست  راهی شد

در پی او رفتم

به کجا می رسم آخر

 

در گوشه ای از کنج اتاقی  نشست

اتاقی پر از غربت  تهی از آزادگی

با خود  گفتم شاید اندوهگین شود   مرا بیند در اینجا

 برگشتم و دو سه روزی بی او به سرکردم

روزی در مسیر بی خودی راهی شدم

ناگهان خودم را دیدم در مسیر خانه اش

روز است اما  کوچه تاریک

باران می بارید و سرد بود

  اما در این کوچه افتابی سوزان

 

 دم درش پارچه ای

پارچه ای سیاه با رنگ سفید آمیخته اند

های هوی زنان و مردان به گوش می آمد

می سوختم

انگار درونم آتشی افروخته اند

چشم ها را بستم و باز کردم

مسیر آمده را باز گشتم

مسیر از نوع پیمودم اما

یکی پرسش کردم از ناله زنان

از بحر و در پی چه همنشین شد با خاک

گفتند بیمار بود ، گفتند بی کس بود،   گفتند بی یار بود

 و آخر این چنین بیار رفت

 

بغض درون حنجره ام را فرا گرفت

  و همچنان می رنجاند مرا

 تا شبی به  خوابم آمد 

 و با سخنی از دل برایم بغضها بشکست و بر  ملا کرد

 

پایان

 

 

 

 

 


 

 

   هیاهوی بیرون را  از لابه لای  پنجره بیرون  می کشم

    دلم را هوای بیرون می دهم

   خودم را  زندانی احساس

          که باور کنم که هنوز باد می وزد

   و من تنهایی خودم را

      در اسارت  بادها  رها می گذرم

            پی فلسفه ای قدیمی

                       که قرار است  فردا بیایی

 

    تو بیایی به عابری که  می رود می خندم

   نه انکه طبق معمول  نیش هایم را باز کنم که خوشحالم

   نه اینکه حرفی بزنم  که فکر نکنند  لالم 

  

   اگر لحظه امانم دهد

    می خواهم مسیر خانه را تغییر دهم

   اندکی رو به تو

         کمی از دریا دور

                کمی در جوار کوه

    نام خودم را بر پیشانی  جاده بنویسم

   شاید به امید ان که ناامیدی

    در جوار من دیوانگی خود را  تنها نبیند

 

    شاید کسی درک کند فاصله ی دیوانه  تا عقل را

        و چه زیبا اگر  دنیا فقط در دیدگان  چشم ها باشد

              وچشم ها  هم که ضعیف

 

    و عاقبت  همین که همه فکر کنند من دیوانه ام

 

 


   

     انگار یکی صدا می کرد نرو

     با تو هستم نرو

     جوراب هایم را به پا کردم

     و سرم را از هیاهوی خیال بیرون کشیدم

     اما انگار کسی واقعا  می گفت  نرو

     من که جایی نمی روم

     طبق معمول جورابهایم  را به پا  می کنم

     صدای ملایم موسیقی اهل خانه را شاکی

     که آرام  در آغوش خیال  پرواز  کنم

     اما این که نشانه ی  رفتنم نبود

     عادیست !

     به دنبال صدا کجا نروم

     پشت این صدای تازه

     استکان چای را سرد نوشیدم  برای اولین بار

     که شاید مخم فتوا می دهد

     ام صدا هنوز

      نرو

      نرو

 

 غم نامه های وحید

موضوع:هیاهو| |
. طراح ونویسندهوحید عسکری
سکوت
   

 

غم نامه های وحید

 

سکوت

 

تو مرده ای و در دلم قیامتیست

 

چشمانت را به رخم نکش

من در سرگردانی لحظه ها  پنهانم

من از  مشعل فراموشی ها

از هم همه ی باران آمده ام

 

سکوت کن

تو مرده ای

 

 


 

۲ 

 

 

    و باز هم  روز

    می خوابد

    تو می خوابی

    و یکی به اسم ماه

   می خواهد ببیندت

   نمی دانی

   باور نمی کنی حساب کن

 

 

.....

 

 

    حادثه مرد

   وقتی عالم خیال

   معنا کرد خواب را

   وقتی وارونه های من

   برای تو به معنا رسید

   هنوز مترجم عشق زبان است

   و عقل...

   یادمان باشد

   که معشوق عاشق باشد و

   عاشق در انتظار صدا

    خوابیست سحری


۲۳

 

     نیت ستاره بود  و دل مهتاب

     و این همه زیبایی در مجذور خیال افسانه

     از بی راهه  آمدی  و کلبه ی عشق

     از چشمان تو خاکستر شد

     حالا فاصله تا من

     تشنگیست  در اقیانوستان

     من می شمارم ثانیه ها را

     تا دوباره امروز دیروز شود

     ۴ روز گذشت ۴روز انتظار  ۴ روز گلایه

      مدام نظر

     شاید شرم کند .... اما

     التماس کردم به نرخ امروز

     شب که بیدار شد

     بادبادک روی ایوان بنشیند

     اما ... پرده باز هم  مرا کور کرد

     از کوچه ای دگر

     با طعمی دگر  دوباره

     اما جز مرگ پایان ندارد این افسانه

 

       غم نامه های وحید    

موضوع:سکوت| |
. طراح ونویسندهوحید عسکری

            غم نامه های وحید

 

۱

 

  و باز هم مرگ

  انتهای شما

  ابتدای من

   شما پرواز می کنید من باز هم

  می گویم از دردم

  بیایید سرنوشت را تقسیم کنیم

   می خندی بخند

   تو خوب می خندی  به من بخند

  به چشمان من

  فرق من  تا تو  آسمان توست

  حنجره ی خورشید می داند

  می آیی نمی تابد

  او تو را اوج هشتم زمان می داند

   تو آتش می زنی  نهسی

   جای من آینجا نیست

  تو کی می میری

   من تشنه ی خورشیدم

 


 

۲

 

  تو آمدی و من

  عاشقانه خندیدم

  به کسی نگو

  دیشب لالایی دیدگانم را برای همه تعریف کردم

  افسونتر از شعر های امروز می شود

  تو پر می زنی ونه بر شاخه های قلب می نشینی

  ونه خبر از یاد شکسته دل ما می گیری

  می دانی   می گویی

  من دیوانه نباید بنویسم

  اما

  احساس  غبار آلودم را دل می خواند

  گامها  می خزند  و من هنوز ناخواسته......

  به کسی نگو

  انگار

  فاصله از سنگ فرش کوچه ها فراتر است

  و هنوز حکایت دلهای سوخته بجا مانده

 

 


 

۳

 

   و نگاه شما امشب

  هر چند دور

   سرنوشت را برای عمر من  مشق می کند

  آسمان ابریست ..

  تمام شیشه از من پر

 ... مرا می شکنید

  من ما یوس نمی شوم ...

  جزیره ی دیدگان شما  سر مست 

  من آسمان را دوست دارم

  حتی از جنس آب

  حتی از خلق های ناپسند روز

  اگر یاد من   نبض پاییز را به تپش واداشت

  آسمان را  فراموش کنید

  حتی با غروب های من

  اصلا"  بگویید داستان غم

  از کجا آغاز می شود

  آسمان که آسمان  نمی شود

  اگر درد باران را خورشید معنا نمی کرد

 

                                                 غم نامه های وحید

موضوع:انتها| |
. طراح ونویسندهوحید عسکری

 

                غم نامه های وحید

 

۱

 

  چند لبخند

  برای زیبا شدنت کافیست

  و صدایی که شب

  تنهایی را سپری نکند

  یک فاصله از جنس تنهایی

  ابتدایی برای آزادی 

  اگر رفتی بگو"می آیی

   هر چند می دانم

 .... 

   دیشب که به التماس ماه  رفتم

   منبر نشین غم بود

   می گفت

   در سقف  واژه ها

   برای رسیدن به تو

   زیباترم

   دفتر را بوسیدم

  خودم خاطره ها را

 


 

۲

 

 

 کاغذی بردارید  

    بنویسید

    تا جمعه ی آینده    یاد شما را دارم

    من  دوست دارم سیاه بپوشید

   قرآن بخوانید

   هر چند شما سیاه خاک می کنید

   من را با یک بار آمدن خاک کنید

   سوم تا هفتم .... رسم به جای آورید

   نگوید که بودم!    ...   چه کردم !

   بگردید مرا آب کنید

   من آسان نمرده ام   

   مرا انکار کنید

   چهل روز مرده ام

    با فراموشی عقینم

    شما مرا نشناسید

    تکرار  بودن هایی که نشناختید

    دلیل نمی شود کسی مرا انکار نکند

    من خود انکارم

   انکار کنید   که شکستم  ُ  خاک شدم  

   در آرزوی آب

                                                                                               

                                                 غم نامه های وحید 

موضوع:عاشقم| |
. طراح ونویسندهوحید عسکری
 

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شیرینی ماه مبارک رمضان   =   تمامی سوره های قر آن

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

غم نامه های وحید

 

۱

    ۱:

     در آرزوی ستاره ای که تو باشی  

     د لتنگ ترین بودم

     فرشته

    بهانه ای برای زیارت آفرید

    من خالق خیال

    تو برگ حقایق

    اما زمین که نمی داند

     من به چه جرمی آباد شدم

 


 

۲

 

 

  خوابم .

  بگذار بخوابم .

  باز نگو بی قرار می روی ...

  برایم لالایی نخوان ...

  من از قصه ی مجنون خوابم

  هی آب می آوری ......

  هی آینه .....

  من مسافر دیرینه ی خوابم .

  از سحر بپرس ....

  می داند ...

  من ماسه ام

  زیر پای رهگذران عاشق

  سردم ..۰.خوابم .

  روح بیابان مرا فسرد

  انتظار من

  تاریکی ....تنهایی....

  هی نگو بخواب من خوابم

 


 

۳

 

 

 نگویید    سهم من نیست

   من عاشقم

   عاشقی به رسم ساز نیست

   من پر رازم ...باور آدم ها

   بی باورانه می سوزم

   بگویم راه کدام ستاره را بلدم

   وقتی نخوانده پاره می کنی احساسم را

   من هنوز در اوجم

   سقوط کن

   نه ....

   برو من می آیم

   تو  آسمان ترین شو

   من راه را می یابم

   برو من

   آخر داستان می میرم

 

 

                                                  غم نامه های وحید

موضوع:عاشقم| |
. طراح ونویسندهوحید عسکری
 

غم نامه های وحید

 ۱ : 

   من ...

  باورم را ...

  تا به کی  داستا نوار بخوانم

  من ....

   در فلسفه ی بی منش قلبم

   می نویسم

  با عنوان صدف های زیر پا

  تا تو آرام بمیری

  وقتی هنوز هم نمی فهمی

  من برای تو می نویسم


  ۲: 

  مهتابانه  می تابد

  هنوز سحر واژه های  شب را

  از بر برایم زمزمه می کند

  او داستان سکوت  قاصدک هایم رامی داند .

  من ریسمان پاره نمی کنم...

  وقتی کرم های مزاحم

 سیب آرامشم  را می بلعند

.

  یک قدم تا دریا

  پاهایم ساحل را  می بوسد

  اما  در آغوش  آب نمی رود

  مرا صدا می کنی 

  و من آب می نوشم

  وقتی صدف ترانه وار  می خندند

   من  کجای دلم را از تو شاد کنم

   تو مرا نمی فهمی....دوست من

 


 ۳:

  ملایمت نفس هایش

  به شب شیرین تولدش برمی گردد

  شب علفزار ها

  شب به تکلم افتادن  زمان

  عاطفه را باید دزدید

  خرج کودکی باید  کرد

  که مادرش را در ابعاد چند ضلعی سال نو احساس نمی کند

  اصراف باید کرد

  آنقدر اصراف

  که مساحت زمان ... در فراق روز

  ریه ها را به لحظه ای نو ..معنا دهد

  باید  پنجره های غربت را

  با نیلوفر های دل

  حتی از جنس نقاشی آبیاری کرد

  باید نبودن را کشید

  تا بودن  را به زیبایی بودن دید 

غم نامه های وحید


موضوع:باور ها مهتاب| |
. طراح ونویسندهوحید عسکری
تکرار

 غم نامه های وحید

۱: 

 تکرار

 تاریکی ببارد

 شمع بسوزد

 وتکلیف زیارتتان

 مشق نشده باقی بماند

..

 ابتدا

 انتها 

 دور می کند

 حوض آب را

 از چشمان خواب

 ماهیهای من تشنه اند


 ۲:

 نقاشی می کنم

 درخت ..خانه.. آسمان..

 نمی گویم از غم حرفی

 پرواز کند ، شادی

 شاید نوری باشد ... تا آزادی

 یک دشت

 درختی گرفتار آن

 آنجا که فقط آرامش می بارد

 سکوتش ...

 تولد کودکی را تحسین می کند

 مرگ نبود

 واگر شقایق کرم شبتاب رادید

 لعنت مدام به سحر نمی داد

 


غم نامه های وحید


 

موضوع:نقاشی| |
. طراح ونویسندهوحید عسکری
حکایت
 

غم نامه های وحید

   

۱ :

   ابر ها   

   حکایت می کنند

   رویداد قصه های بودن را

   گاریچی چه می داند

   از شعر مضمون خواب

   طعمه ... شیطان ... مرگ ...

   قسمت سوم زندگی

   کارنامه ی حوادث

  من از شما می ترسم

   وقتی هنوز  هم

  شما از من دور می مانید

... 


  

 ۲ :

 خسته  

 نوشتم از بس 

 نیامدی ... رفتم

 دلم از دوریت می بارید

 ماه را  به وکالت گرفتم

 اما چه فایده ...

 وقتی قاضی تو باشی

  .... 
 


  ۳ : دیشب

  چشمانم را خواب کردم

  در سجاده ی خیال

  تو را نزد خود احساس

  نفس های پی در پیم

  اندیشه را به نیستی برده بود

   و من ساز می زدم

  آهنگ خوش بودن را

  بارا ن می بارید

  و چشمان من هیاهوی خاک

  از چشمان  باد می خواند

  و میل برخواستن از من

  در کرانه ها  هم ناپیدا بود

        غم نامه های وحید

 

موضوع:حکایت| |
. طراح ونویسندهوحید عسکری